สวัสดีคับ บลูไปรับน้องที่ระยองมาวันศุกร์ที่ 24 เสาร์ที่ 25อาทิตย์ที่ 26 ที่ผ่านมานี้เอง สนุกมาก ไปตอนค่ำๆออกรถตอน 3 ทุ่ม ไปถึงที่หมายคือหาดดวงตะวัน ตอนตี 1 กว่าๆแต่ไม่ได้นอนทันทีนะจะบอกให้ โดนจับผูกตาแล้วมานั่งให้พี่ว๊าก แต่แค่แป๊บเดียวเองคับ ประมาณ 5 นาที ประมาณว่าพี่ๆต้องการบอกว่าพี่เขาจริงจังกับกิจกรรมนี้นะ อะไรประมาณนั้นฮะ จริงๆพี่ๆการเงินใจดีฮะ

จากนั้นก็ต้องเดินไปเป็นแถวๆฮะ คือเกาะคนข้างหน้าไป เพราะโดนผูกตาอยู่มองไม่เห็นแล้วพี่เขาก็แกล้งสารพัดแต่ไม่หนักคับ ขำๆเช่น อุ๊ย ฝนตกๆ แล้วพี่ก็จะเอาน้ำมาพรมๆ หรือไม่ก็เอากิ่งไม้มาแหย่ๆ ให้เดินขึ้นๆลงๆไปๆมาๆ กลิ้งๆ ขำๆฮะ แต่สนุกนะตื่นเต้นดี คือพี่เขาต้องการสอนให้เป็นห่วงเพื่อนด้วยแหละคับ เพราะคนข้างหน้าต้องบอกให้รู้ด้วยว่าข้างหน้าต้องก้าวขึ้นหรือลง หรือเจออะไรประมาณนี้หละคับ ไม่งั้นคนข้างหลังไม่รู้ล้มไปเจ็บตัวอะไรเงี้ยฮะ บลูโดนแกล้งน้อยมากๆเลยหละคับ คนอื่นที่เฮี้ยวๆพี่ๆเขาอยากแกล้งจะโดนหนักมากแบบเละเกือบทั้งตัวเลยคับ โดนจับถอดกางเกงแล้วเอาน้ำแข็งใส่ โดนเขกหัว แต่บลูไม่โดนที่มันเละๆแรงๆเลยหละคับ 555+

คืนแรกกว่าจะนอนตั้งตี 4 กว่าๆ ตื่นตอน 7 โมง 15 นาที ง่วงมากมายฮะ วันเสาร์ตอนเช้า กิจกรรมคือเกมต่างๆฮะ เช่นผูกขา 7 คนเดินขึ้นหาดทรายเดินยากเหมือนกันน้า แต่ละเกมจะเน้นความสามัคคีกับความฮาฮะ วิ่งเปรี้ยวก็ใส่กางเกงในแทนยื่นผ้า อุบาทมากมายฮะ

ตอนเย็นก็เข้าฐานฮะ ทั้งเละทั้งขำอายอีกต่างหาก แต่ละฐาน ฐานพี่ปี 3 อะ อายมาก ต้องไปถอดกางเกงใน ตรงทะเลคือเดินไปลึกๆแล้วก็ถอดออกมา ชูขึ้นควงๆฮะ ฮาไม่ออกเลยอายมาก 555+ โดนหลายกระทงเลย

แต่ไฮไล คือตอนกลางคืนวันเสาร์ฮะ คือทุกๆปีที่ไปรวมทั้งพี่ๆที่จบไปแล้วต้องเตรียมการแสดงมาฮะ บลูอยู่ปี 1 ก็ต้องแสดงเหมือนกัน พวกเราตกลงกันว่าจะใช้คอนเซบเอเอฟฮะ คือเป็นนักล่าฝันมีพิธีกรมีคอมเม้น เน้นฮาฮะ จับเพื่อนบลูที่เป็นผู้ชายผิวดำๆหน่อยแต่งเป็นผู้หญิงรับบทเป็นพิธีกร ฮามากมายฮะ บลูก็ได้ขึ้นแสดงเหมือนกันนะ มี 5 โชว์ โชว์แรกจูบเย้ยจันทร์ โชว์ที่สองของบลูกับเพื่อนอีกคนนึง ร้องเพลง แทงข้างหลังทะลุหัวใจหละ แอกติ้งเต็มที่ พี่ๆกริ๊ดให้ด้วย ดีใจจัง กลัวว่าการแสดงจะจืด แต่พอแสดงจบ เพื่อนๆบอกใช้ได้เลย ก็แสดงไปแต่ละโชว์ก็ฮากันไป คอมเม้นก็ปากจัดได้ใจจิงๆบางคนก็เอาฮา แต่ที่แสดงไปเกือบทั้งหมดคือแสดงสดฮะ แบบทุกคนรับหน้าที่ไปใครเป็นพิธีกร ใครแดนเซอร์ ใครคอมเม้น ใครร้อง แต่ใครจะพูดอะไรแสดงยังไง ไม่ได้เตรียมละเอียดขนาดนั้น ทุกคนแยกย้ายกันซ้อม แล้วค่อยมาแสดงรวมกัน ทุกอย่างคือเกิดเป็น 1 โชว์ณ ตรงนั้นจริงๆ แต่ทุกอย่างก็ไปด้วยดีมาก มีผิดคิวนิดเดียวเองฮะ

จนการแสดงจบหมดทุกปี พี่ๆก็พาพวกเราเข้าสู้พิธีบายศรีให้พรฮะตอนบายศรีมีพี่ๆหลายคนเลยบอกว่าชอบการแสดงของบลูน่ารักมากๆ โอโฮ้ ปลื้มจนลอยเลยนะเนี้ย เพราะรู้ว่าตัวเองต้องร้องเพลงนี้ มีเวลาซ้อมแค่ 4-5วันเอง มีไปซ้อมที่คาราโอเกะด้วยนะ ออกมาพี่ๆชม ดีใจจัง

กว่าจะได้นอนคือวันเสาร์ก็ตั้งตี 1 กว่าๆ อดดูเอเอฟเลยหละแต่ไม่เป็นไร พี่ๆบอกแล้วว่าไม่มีใครออก มีคนเข้าบ้านเพิ่มอีก 2 คน

พี่ๆรู้ว่าบลูชอบดูเอเอฟคับ อิๆ

วันอาทิตย์ไม่มีไรฮะ แค่หาของที่พี่ๆซ้อมอยู่ในบ้านพักปี 1 ให้เจอครบ 10 ชิ้น เป็นซองที่มีคำใบ้ฮะ ซ้อนอยู่ใต้เตียงบ้าง อยู่หลังกระจกบ้าง ถอดความออกมาแล้วได้คำว่า FAB 7 คือหมายถึงพวกบลูเองหละค้าบ การเงินรุ่นที่ 7 นั้นเอง

บลูเล่าอย่างย่อๆอะคับ เพราะคอมของบลูเสีย เลยต้องใช้คอมคนอื่นโดนเร่งอยู่เนี้ยหละค้าบ เหอๆ

แต่ไปรับน้องสนุกจริงๆนะ ถึงจะอาย หรือเละไปบ้าง โดนแกล้งบ้าง แต่พี่เขาก็แกล้งขำๆเองคับ พี่ๆน้ารักทุกคนเลย

จบข่าวเท่านี้ก่อนนะค้าบ เจอกันโอกาสหน้าคับผม

ปล / อ่านจบแล้วอย่าลืมคอมเม้นน้าค้าบบบบบบบบบ